th th
d ae e

Οι νέοι γράφουν

Τι να γράψω για τον Χριστό;
─ Δεν έχω ποτέ μου σκεφτεί να γράψω κάτι σαν άρθρο για τον Ιησού Χριστό. 
─ 
Πράγματι πώς να αποτυπώσεις όλα όσα ζεις και νιώθεις καθημερινά μαζί Του!
─ Κάτι όμως πρέπει να γράψουμε! Τι έρχεται πρώτο στο μυαλό σου; 
─ Σκέφτομαι το εδάφιο «Γεύθητε και ιδέτε ότι αγαθός ο Κύριος· μακάριος ο άνθρωπος ο ελπίζων επ' αυτόν.» Ψαλ. 34:8
─ Τώρα που το λες, συζητούσα τις προάλλες με δυο νεαρούς για τον Κύριο. Διαπίστωσα ότι δυσκολεύονται πολύ να καταλάβουν ότι η πίστη δεν είναι τυπική υπακοή σε εντολές. Επίσης, τους φαίνεται παράλογο να έχει νιώσει κάποιος τον Θεό. Με ρωτούσαν «Μα πώς το λες αυτό; Τι ένιωσες δηλαδή;».
─ Τι απάντησες; 
─ Απάντησα ότι, όσο κι αν περιγράψω την εμπειρία μου, δεν θα μπορέσω να τους πείσω. Μάλιστα χρησιμοποίησα το παράδειγμα ενός ανθρώπου που πίνει έναν απολαυστικό τονωτικό καφέ. Αν προσπαθήσει να τον περιγράψει στον φίλο του, ακόμη κι αν δώσει κάθε λεπτομέρεια για το άρωμα, την γεύση, την υφή, δεν θα καταφέρει να μεταδώσει και την αίσθηση... 
─ Έχεις δίκιο. Χρειάζεται κανείς να γευτεί ο ίδιος τον Κύριο. Τότε όλα σιγά σιγά φωτίζονται, τα εδάφια της Αγίας Γραφής ζωντανεύουν, παύουν να αποτελούν «ιστοριούλες» ή δυσβάστακτες εντολές. 
─ Μ’ αυτό μου θύμισες τι εντύπωση μού έκανε, όταν το πρωτοδιάβασα, αυτό που ο Κύριος είπε προς τους μαθητές Του, μισό λεπτό να το βρω... «24. Εάν τις θέλη να έλθη οπίσω μου, ας απαρνηθή εαυτόν και ας σηκώση τον σταυρόν αυτού και ας με ακολουθή. 25. Διότι όστις θέλει να σώση την ζωήν αυτού, θέλει απολέσει αυτήν· και όστις απολέση την ζωήν αυτού ένεκεν εμού, θέλει ευρεί αυτήν.»Ματθ. 16:24-25 Ακριβώς όπως το είπες, δυσβάστακτο μου φάνηκε! Αναρωτιόμουν «Άραγε απαγορεύεται να χαίρομαι την επίγεια ζωή μου;». Στην συνέχεια κατάλαβα ότι «όστις απολέση την ζωήν αυτού», δηλαδή όποιος θάψει τον παλιό του εαυτό και μαζί με αυτόν όσα τον κρατούσαν δέσμιο στο σκοτάδι του φθαρτού κόσμου, «θέλει ευρεί» την ζωή, την αληθινή χαρά, και μάλιστα από τώρα. Θα γευτεί, με άλλα λόγια, από τώρα την βασιλεία του Θεού. 
─ Έτσι είναι. Και αυτή την χαρά την ανανεώνουμε με την μελέτη του Λόγου, την προσφορά προς τον πλησίον, τον αγώνα της προσευχής... Αυτά για κάποιον που δεν γνώρισε τον Ιησού Χριστό είναι χάσιμο χρόνου, «απώλεια ζωής», για τον αναγεννημένο άνθρωπο όμως είναι πηγή ζωής και έρχονται αβίαστα με την χάρη του Θεού.
─ Δεν είναι άλλωστε από την ικανότητά μας, αλλά επειδή ο Ιησούς Χριστός μάς ελεεί κάθε μέρα μέσα από το πλάτος και μήκος και βάθος και ύψος της αγάπης Του... 
Λοιπόν, πολύ ωραία τα λέμε! Το άρθρο, όμως, πότε θα το συντάξουμε;
--
Μ.Π. & Α.Π. Νεολαία Εκκλ. Καλλιθέας Φεβρουάριος 2014