th th
d ae e

Άρθρο του μήνα


Ευάρεστοι στα μάτια Του

Ξεκινώντας μια πορεία σχέσης με τον Θεό στον δρόμο που μας χάραξε να περπατήσουμε, η ζωή μας αποκτά νέο νόημα και κυρίως άλλο σκοπό. Πλέον δεν ζούμε για μας μόνο, για να περνάμε εμείς καλά και μέσα σ' αυτό το κλίμα ευχαρίστησης να βάζουμε και κάποιους κοντινούς μας ανθρώπους. Ο Θεός, από τη στιγμή που παίρνουμε την απόφαση να ζήσουμε εν Αυτώ, θέλει να έχει επίδραση και κυρίως αποτέλεσμα στη ζωή μας  και να φανερώνεται το έργο Του σε εμάς, για να δοξάζεται Εκείνος μέσα από εμάς.

Για να το καταφέρουμε αυτό, είναι καλό να έχουμε ως εφαλτήριο στη ζωή μας κάτι που μας αναφέρει ο άγιος Λόγος Του: "Σας παρακαλώ λοιπόν, αδελφοί, διά των οικτιρμών του Θεού, να παραστήσητε τα σώματά σας θυσίανζώσαν, αγίαν, ευάρεστον εις τον Θεόν, ήτις είναι η λογική σας λατρεία,  και μη συμμορφόνεσθε με τον αιώνα τούτον, αλλά μεταμορφόνεσθε διά της ανακαινίσεως του νοός σας, ώστε να δοκιμάζητε τι είναι το θέλημα του Θεού, το αγαθόν και ευάρεστον και τέλειον." (Ρωμαίους 12:1-2) Εάν παραδώσουμε τη ζωή μας ολοκλήρως στο θέλημα του Θεού, ο Θεός ευαρεστείται και αυτός είναι ο αληθινά λογικός τρόπος για να Τον λατρεύουμε. Μέσα από τη ζωντανή μας θυσία έρχεται και η "γεύση" του ευάρεστου θελήματός Του, για να απολαύσουμε τις μέγιστες και τίμιες επαγγελίες. Ένα παράδειγμα αληθινής θυσίας είναι να προσφέρουμε από το υστέρημά μας, όπως η χήρα που έδωσε τα δυο λεπτά· μια τέτοια θυσία επαινεί ο Θεός.

Το να είμαστε ευάρεστοι στα μάτια κάποιων ανθρώπων είναι πρόσκαιρο, δεν έχει όφελος αιώνιο, διότι ως άνθρωποι μπορεί να απογοητεύσουμε και να απογοητευτούμε από τη μια στιγμή στην άλλη. Ο Θεός όμως δεν θα μας απογοητεύσει ποτέ! Εκείνος πάντα φροντίζει να μας υπενθυμίζει ότι είναι εκεί και μας περιμένει να συνεχίσουμε στον δρόμο που ξεκινήσαμε να περπατάμε και να Τον ακολουθούμε. Είναι ο οδοδείκτης μας, ούτως ώστε να μη χαθούμε.

Ποθούμε μια μέρα να μας αξιώσει να φτάσουμε στον προορισμό του δρόμου αυτού, στη Βασιλεία των Ουρανών, την παντοτινή αγαλλίαση στην  παρουσία Του όπου θα Τον δοξάζουμε αιώνια. "Τον αγώνα τον καλόν ηγωνίσθην, τον δρόμον ετελείωσα, την πίστιν διετήρησα· του λοιπού μένει εις εμέ ο της δικαιοσύνης στέφανος, τον οποίον ο Κύριος θέλει μοι αποδώσει εν εκείνη τη ημέρα, ο δίκαιος κριτής, και ου μόνον εις εμέ, αλλά και εις πάντας όσοι επιποθούσι την επιφάνειαν αυτού." (Β' Τιμόθεο 4:7-8)
--
Γιώργος Χαρκοφτάκης (Μάρτιος 2016)